ผีเสื้อที่รักความสวยงามพอ ๆ กับกลิ่นเน่า
หากธรรมชาติเป็นศิลปิน ผีเสื้อในสกุล Callicore คือผลงานที่มีลายเซ็นชัดที่สุดที่ปีกด้านล่างของมันปรากฏตัวเลขคล้าย “88” เสมือนตัวเลขบนแบงก์หายาก แต่ในขณะที่มนุษย์หลงใหลความสวยของมัน ชีวิตจริงของผีเสื้อชนิดนี้กลับผูกพันแนบแน่นกับสิ่งที่สกปรกที่สุดในป่า
.
ผีเสื้อเบอร์ 88 อาศัยในป่าฝนเขตร้อนของอเมริกากลาง–อเมริกาใต้ ธรรมชาติวาดลวดลาย “เลข 88” บนปีกเพื่อทำหน้าที่มากกว่างานศิลปะ มันช่วยให้ศัตรูสับสน เพราะลวดลายเด่นชัดดึงความสนใจไปที่ปีกด้านหลัง หากถูกโจมตี ก็เสียหายน้อยกว่าตรงลำตัว
.
แต่การมีลวดลายโดดเด่นแบบนี้ก็มีราคาที่ต้องจ่าย มันทำให้ผีเสื้อชนิดนี้จำเป็นต้อง “ซ่อนตัวเก่งขึ้น” จึงพัฒนาพฤติกรรมการเกาะนิ่งตามต้นไม้ สะท้อนแสงน้อยที่สุด พร้อมความสามารถในการบินเร็วเป็นพิเศษ
.
ผีเสื้อทั่วไปจะดื่มน้ำหวานเป็นหลัก แต่ Callicore ไม่ได้อยู่รอดด้วยน้ำหวานอย่างเดียว มันต้องการ แร่ธาตุ กรดอะมิโน และโซเดียม ในปริมาณสูง ซึ่งหาได้น้อยจากดอกไม้ จึงเกิดเป็น “พฤติกรรมวีรกรรม” ที่ขึ้นชื่อ มันดื่มของเหลวจากซากสัตว์ จอดปีกนิ่งบนซากสัตว์ที่กำลังเน่า
มันดูดเอาของเหลวที่เกิดขึ้นจากการย่อยสลาย ส่วนผสมของเกลือ แร่ธาตุ กรดอะมิโน และเลือดเจือจาง สำหรับมัน นี่คืออาหารระดับซูเปอร์ฟู้ด
.
มูลของสัตว์กินพืชมักเต็มไปด้วยแร่ธาตุที่ยังไม่ถูกย่อยหมด มันหาที่เกาะเงียบ ๆ แล้วค่อย ๆ ดูดของเหลวเหมือนจิบเอสเพรสโซ , ดูดเหงื่อ เลือด หรือน้ำตา หากเจอคนหรือสัตว์ที่มีเหงื่อเค็ม ๆ มันอาจเกาะเพื่อดูดโซเดียม มีบันทึกว่ามันเกาะขอบตาสัตว์เพื่อดูดน้ำตาด้วย (เพราะน้ำตามีเกลือสูง)
.
ชีวิตของ Callicore ไม่ได้สวยเหมือนปีกของมัน มันจะเกาะเบา ๆ ใช้งวงแตะผิว แล้ว “จิบเกลือ” แบบสุภาพ ไม่เจ็บ ไม่คัน แค่รู้สึกจั๊กจี้หน่อย ๆ แต่ เมื่อรู้ว่ามันเพิ่งออกเดินทางจากซากสัตว์ไหนมาก่อน คุณอาจอยากล้างแขนเพิ่มนิดนึงก็ได้