จากรวยที่สุด…สู่จนที่สุดในโลก

บทเรียนราคาแพงของ "นาอูรู"
เกาะเล็กๆ กลางมหาสมุทรแปซิฟิก เคยขึ้นชื่อว่า “รวยที่สุดในโลก” ในช่วงปี 1970s
ทั้งหมดเริ่มจากการค้นพบ “ฟอสเฟต” วัตถุดิบสำคัญในการผลิตปุ๋ย ที่มีอยู่มหาศาล

เงินไหลเข้าประเทศอย่างรวดเร็ว
รัฐบาลใช้จ่ายหนัก ทั้งสนามบิน สายการบิน และการลงทุนต่างประเทศ
ประชาชนจำนวนมาก “แทบไม่ต้องทำงาน” ก็มีรายได้
แต่จุดเปลี่ยนคือ…

ฟอสเฟต = ทรัพยากรที่ใช้แล้วหมดไป
เมื่อขุดโดยไม่มีแผนระยะยาว

ทรัพยากรหมดภายในไม่กี่สิบปี

สิ่งที่ตามมา:
- เศรษฐกิจพังทลาย
- อัตราว่างงานพุ่งสูงถึง ~90%
- พื้นที่กว่า 80–90% ของเกาะเสียหาย ใช้งานไม่ได้
- คุณภาพชีวิตประชาชนตกต่ำลงอย่างหนัก
สุดท้าย นาอูรู ต้องดิ้นรนหาทางรอด โดยรับเงินจาก "ออสเตรเลีย" เพื่อใช้พื้นที่เป็นศูนย์กักตัวผู้ลี้ภัย

เรื่องนี้ถูกยกเป็นตัวอย่างคลาสสิกของ Resource Curse
“มีทรัพยากรมาก แต่บริหารผิด สุดท้ายพังยิ่งกว่าเดิม”
“ความรวยที่ไม่มีแผน = ความพังที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”