ถนนพระราม 2 “ถนนที่ไม่มีวันเสร็จ” ก่อสร้างที่ต่อเนื่องยาวนานกว่า 50 ปี
ถนนพระราม 2 ถูกพูดถึงเสมอในฐานะ “ถนนที่ไม่มีวันเสร็จ” ไม่ใช่เพราะความยาวของระยะทางเพียงอย่างเดียว แต่เพราะมันเป็นภาพสะท้อนของการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่ยืดเยื้อยาวนานกว่า 50 ปี ตั้งแต่เริ่มตัดถนนเพื่อเชื่อมกรุงเทพฯ ฝั่งธนบุรีสู่สมุทรสาคร สมุทรสงคราม และภาคใต้ ถนนเส้นนี้ถูกขยาย ปรับปรุง และซ่อมแซมต่อเนื่องแทบทุกทศวรรษ เพื่อรองรับปริมาณรถที่เพิ่มขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง จากถนนสองเลน กลายเป็นถนนหลายเลน มีสะพานยกระดับ ทางต่างระดับ และโครงการก่อสร้างซ้อนทับกันหลายระยะ หลายหน่วยงาน ทำให้การก่อสร้างไม่เคย “จบเป็นตอนเดียว” แต่เป็นการต่อเติมยาวต่อเนื่องเหมือนงานที่ไม่มีเส้นชัย
.
เบื้องหลังความล่าช้า ไม่ได้มีเพียงเหตุผลด้านเทคนิค แต่ยังรวมถึงการบริหารจัดการที่ซับซ้อน ข้อจำกัดเรื่องการทำงานในช่วงกลางคืน การเวนคืนที่ดินที่ใช้เวลานาน งบประมาณที่ต้องแบ่งเป็นช่วง ๆ และการประสานงานระหว่างหน่วยงานรัฐกับผู้รับเหมา เมื่อโครงการหนึ่งยังไม่เสร็จ โครงการใหม่ก็เริ่มขึ้นเพื่อแก้ปัญหาที่เกิดจากโครงการเดิม ส่งผลให้พื้นที่ก่อสร้างบนถนนพระราม 2 แทบไม่เคยหายไปจากสายตาผู้ใช้ทาง
.
สิ่งที่ทำให้ถนนพระราม 2 ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องตลกร้ายของสังคม คืออุบัติเหตุที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดระยะเวลาการก่อสร้าง ตั้งแต่ช่วงเริ่มสร้างสะพานและทางยกระดับ มีรายงานอุบัติเหตุจากเขตก่อสร้าง การจราจรที่เบี่ยงช่องทางกะทันหัน วัสดุก่อสร้าง และสภาพถนนที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา หลายเหตุการณ์นำมาซึ่งการบาดเจ็บ และบางเหตุการณ์นำไปสู่การสูญเสียชีวิต ทั้งแรงงาน ผู้ใช้ถนน และประชาชนผู้ไม่เกี่ยวข้อง ความสูญเสียเหล่านี้ไม่ควรถูกมองเป็นเพียง “สถิติอุบัติเหตุ” แต่คือชีวิตของคนจริง ครอบครัวจริง และความเจ็บปวดที่ยังคงอยู่
.
โครงสร้างพื้นฐานทุกเส้นทางควรถูกสร้างขึ้นบนหลักความปลอดภัย ความโปร่งใส และคุณค่าของชีวิตมนุษย์ เมื่อวันหนึ่งถนนพระราม 2 สร้างเสร็จจริง ๆ สิ่งที่สังคมหวังคือ มันจะไม่ถูกจดจำแค่ในฐานะมหากาพย์การก่อสร้างยาวนานที่สุด แต่เป็นบทเรียนที่ทำให้เราไม่ปล่อยให้ถนนสายใดต้องแลกมาด้วยชีวิตอีกต่อไป