การเปลี่ยนชื่อประเทศจาก “สยาม” เป็น “ไทย” สมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม ดำรงตำแหน่งนายก
.
ประเทศไทย เป็นรัฐชาติตั้งอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เดิมมีชื่อเรียกว่า “สยาม” จนกระทั่งสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่มีแนวคิดชาตินิยม จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อประเทศ จาก “สยาม” เป็น “ไทย”
.
การเปลี่ยนชื่อประเทศจาก "สยาม" มาเป็น "ประเทศไทย" ถือเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นภายใต้การนำของจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นผู้มีความมุ่งมั่นที่จะปฏิรูปประเทศให้ก้าวสู่ความทันสมัยและสร้างลัทธิชาตินิยมให้เข้มแข็ง
.
โดยกระบวนการเริ่มต้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2482 ผ่านการประกาศรัฐนิยมฉบับที่ 1 ซึ่งระบุให้เปลี่ยนชื่อประเทศ ประชาชน และสัญชาติ จากคำว่า "สยาม" มาเป็น "ไทย" โดยมีเหตุผลเบื้องหลังหลายประการ ประการแรกคือความต้องการเน้นย้ำถึงความเป็นเจ้าของดินแดนของชนชาติไทยซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่
.
รวมถึงคำว่า "ไทย" ยังมีความหมายโดยนัยที่สื่อถึง "ความเป็นอิสระ" หรือการไม่เป็นทาส ซึ่งสอดคล้องกับอุดมการณ์การสร้างชาติในยุคนั้นที่ต้องการให้ประชาชนเกิดความภาคภูมิใจในเอกราชและอัตลักษณ์ของตนเอง นอกจากนี้การเปลี่ยนชื่อเป็น "Thailand" ในภาษาอังกฤษยังช่วยสร้างความชัดเจนในเวทีสากลและเป็นการสลัดภาพจำเดิมที่ชาวต่างชาติเป็นผู้กำหนดเรียกชื่อประเทศให้กลายมาเป็นชื่อที่สะท้อนถึงเชื้อชาติและตัวตนที่แท้จริง
.
แม้ว่าในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 จะมีการกลับไปใช้ชื่อสยามอยู่ช่วงสั้นๆ ระหว่างปี พ.ศ. 2488 ถึง 2491 แต่สุดท้ายในสมัยของจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่กลับมาดำรงตำแหน่งอีกครั้ง ก็ได้มีการประกาศยืนยันให้ใช้ชื่อ "ประเทศไทย" อย่างถาวรนับตั้งแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบัน