เรือรบเต่า หรือ Geobukseon (거북선) ถือเป็นหนึ่งในนวัตกรรมทางเรือที่ยิ่งใหญ่อย่างที่สุดในประวัติศาสตร์เกาหลี โดยเรือนี้ถูกพัฒนาในช่วงราชวงศ์โชซอนและได้รับการใช้งานอย่างหนักในสงครามอิมจิน (1592–1598) ภายใต้การนำของแม่ทัพอี ซุน ชินซึ่งใช้เรือเต่าเป็นอาวุธทางยุทธศาสตร์หลักในการต่อสู้กับกองทัพเรือญี่ปุ่น
.
ด้วยโครงสร้างที่ด้านบนถูกปิดเป็นเหมือนกระดองเต่าซึ่งป้องกันลูกธนูและกระสุนจากศัตรูได้ดี ด้านหัวเรือมักออกแบบเป็นรูปมังกรซึ่งในบางบันทึกกล่าวถึงการปล่อยควันหรือไฟจากปากมังกรเพื่อสร้างความหวาดกลัวให้กับศัตรู ภายในเรือสามารถติดตั้งปืนใหญ่ได้หลายกระบอกและยิงได้รอบทิศทาง ทำให้เรือเต่ามีพลังรบที่ทรงพลังและได้เปรียบในหลายการปะทะซึ่งกลายเป็นส่วนสำคัญของชัยชนะในหลายยุทธการ
.
ประวัติศาสตร์ยังชี้ให้เห็นว่าเรือเต่าไม่ใช่เรือเหล็กเต็มลำเหมือนเรือรบยุคใหม่ แต่สร้างจากไม้และเสริมแผ่นโลหะบางส่วนเพื่อป้องกันการโจมตีของศัตรู ความจริงที่น่าสนใจอีกอย่างคือปัจจุบันเรือเต่าดั้งเดิมไม่มีเหลืออยู่แล้วแต่มีการสร้าง แบบจำลอง (replica) หลายแห่งให้ประชาชนได้ชม เช่น ที่ เมืองเยซู (Yeosu) ซึ่งมีเรือเต่าจำลองขนาดเท่าของจริงให้เข้าชมภายในจัดแสดง มีการจำลองห้องเก็บปืนใหญ่ พื้นที่เก็บเสบียง และห้องนอนของลูกเรือ ผู้เยี่ยมชมสามารถเดินชมภายในเพื่อสัมผัสบรรยากาศของเรือรบในอดีต
.
นอกจากนี้ในเมืองทงย็อง (Tongyeong) ก็มีจุดที่จัดแสดงเรือเต่าจำลองเช่นกัน ส่วนพิพิธภัณฑ์ทางทะเลแห่งชาติของเกาหลีในเมืองปูซาน (National Maritime Museum of Korea) ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ทางทะเลขนาดใหญ่นั้นจัดแสดงวัตถุทางทะเลมากกว่า 12,000 ชิ้น แม้ว่าจะไม่มีเรือเต่าดั้งเดิม แต่ก็มีการอธิบายถึงบทบาทของเรือเต่าในประวัติศาสตร์ทางเรือของเกาหลี
.
ความสำคัญทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของเรือเต่ายังถูกนำมาถ่ายทอดในภาพยนตร์ชื่อดังอย่าง The Admiral: Roaring Currents (명량) ซึ่งเล่าเรื่องราวของยุทธการช่องแคบมย็องรยางในปี 1597 ที่แม่ทัพอี ซุน ชินนำกองเรือเพียง 12 ลำ รวมถึงเรือเต่า ประชันกับกองเรือญี่ปุ่นจำนวนมากและสามารถชนะอย่างยิ่งใหญ่ภายใต้เงื่อนไขที่เสียเปรียบอย่างรุนแรง
.
บทเรียนจากเรือเต่าจึงไม่ใช่แค่เรื่องของอาวุธยุทธศาสตร์ แต่สะท้อนถึงความคิดสร้างสรรค์ ความยืนหยัด และภูมิปัญญาของเกาหลีในอดีตที่สามารถพลิกสถานการณ์และสร้างตำนานที่ยังคงถูกจดจำมาจนถึงปัจจุบัน