ตำนาน “เด็กตัวสีเขียวแห่งวูลพิท” เป็นหนึ่งในปริศนาโบราณที่ทั้งประหลาด อลเวง และเต็มไปด้วยบรรยากาศเหนือธรรมชาติ เรื่องราวนี้เกิดขึ้นราวศตวรรษที่ 12 ในหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อว่า Woolpit ประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นยุคที่ชาวบ้านยังผูกพันกับความเชื่อเรื่องภูต ผี และสิ่งลี้ลับในป่า วันหนึ่งชาวบ้านพบเด็กสองคนชายหนึ่งหญิงหนึ่งเดินออกมาจากกับดักหมาป่า ใบหน้าและผิวพรรณเป็นสีเขียวหม่นคล้ายต้นถั่ว พวกเขาสวมเสื้อผ้าเนื้อผ้าแปลกตา พูดด้วยภาษาที่ไม่มีใครรู้จัก และดูหวาดกลัวทุกสิ่งรอบตัวราวกับเพิ่งหลุดมาจากโลกที่ไม่เหมือนโลกมนุษย์ใบนี้
.
เมื่อพวกเขาถูกพาไปอยู่ในบ้านของเซอร์ริชาร์ด เดอ คาลน์ ชาวบ้านสังเกตว่าทั้งสองไม่ยอมกินอาหารใดๆ ที่มนุษย์รู้จักเลย จนกระทั่งได้ลองถั่วสดจากไร่ พวกเขาจึงยอมกินเป็นครั้งแรก ทำให้ผู้คนยิ่งมั่นใจว่าเด็กทั้งคู่มาจาก “ที่อื่น” ไม่ว่าจะเป็นโลกคู่ขนาน โลกใต้พิภพ หรือแม้กระทั่งดาวดวงอื่น หลายสัปดาห์ผ่านไป เด็กชายอ่อนแอจนเสียชีวิต แต่เด็กหญิงเริ่มปรับตัวกับโลกมนุษย์ได้ดีขึ้น ผิวค่อยๆ เปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีปกติ เธอสามารถเรียนรู้ภาษาอังกฤษได้ และเล่าเรื่องราวที่ทำให้ทุกคนอึ้งไปตามๆ กัน
.
เธอบอกว่าบ้านเกิดของเธอคือดินแดนชื่อ St. Martin’s Land สถานที่ที่ทุกอย่างคลุมเครือด้วยแสงสลัวตลอดเวลา ผู้คนที่นั่นล้วนมีผิวสีเขียว และพวกเธอหลงทางเพราะเดินตามเสียงระฆังประหลาด ก่อนจะพบว่าตัวเองหลุดเข้ามาในโลกที่สว่างเจิดจ้าอย่าง Woolpit เรื่องราวนี้ทำให้หลายคนตั้งทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์และเหนือธรรมชาติอย่างไม่มีที่สิ้นสุด บ้างว่าพวกเขาเป็นมนุษย์จากโลกคู่ขนานที่แสงอาทิตย์ไม่เคยส่อง บ้างว่าเป็นเด็กหลงจากชนกลุ่มน้อยที่กินพืชบางชนิดจนผิวเปลี่ยนเป็นสีเขียว และแน่นอนว่าก็มีทฤษฎียอดฮิตพวกเขาอาจเป็นสิ่งมีชีวิตจากต่างดาวที่พลัดตกลงมาบนโลก
.
แม้เวลาจะผ่านไปนานเกือบพันปี ตำนานนี้ก็ยังถูกเล่าขานในฐานะหนึ่งในปริศนาที่ไม่มีคำตอบชัดเจนที่สุดของอังกฤษ เพราะมันผสานทั้งประวัติศาสตร์ ความเชื่อ และความเป็นไปได้ของชีวิตนอกโลกเข้าด้วยกัน ความคลุมเครือนี่เองที่ทำให้เรื่อง “เด็กตัวสีเขียวแห่งวูลพิท” ยังคงเป็นที่พูดถึงและเล่าขานของผู้คนมาจนทุกวันนี้