"เมื่อความดีไม่ใช่เกราะป้องกันชีวิต...งักฮุยจึงกลายเป็นวีรบุรุษในความตาย"
เรื่องราวของชายผู้ภักดีเกินกว่าราชวงศ์จะรับไหว!!!
.
เย่เฟย (岳飛) หรือ “งักฮุย” หนึ่งในชื่อที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์จีน
ชายผู้ที่แม้จะลาจากโลกนี้ไปกว่าพันปี...แต่ชื่อของเขายังคงส่องแสงในใจผู้คน เขาไม่ได้ยิ่งใหญ่เพียงเพราะเก่งกล้าในศึกสงคราม แต่เพราะเขาเลือกยืนอยู่ฝั่ง “ความถูกต้อง” แม้ต้องแลกด้วยชีวิต
.
เย่เฟย เกิดในปี ค.ศ. 1103 ช่วงราชวงศ์ซ่งใต้ อาณาจักรที่อ่อนแอเพราะศัตรูภายนอกและคนในราชสำนักเอง แต่ตั้งแต่วัยเยาว์ เขากลับเติบโตมากับคำสอนที่กล้าและหนักแน่นกว่าใคร แม่ของเขาสักคำว่า "尽忠报国" (จิ้นจงเปากั๋ว) ไว้กลางหลัง แปลว่า “จงรักภักดีต่อบ้านเมือง”... เพื่อให้ลูกชายจดจำหน้าที่ของเขาจนวันตาย
.
จากทหารธรรมดา เขากลายเป็นแม่ทัพที่คนทั้งแผ่นดินศรัทธา นำทัพต้านพวกเผ่าจิน (กิมก๊ก) ศัตรูจากแดนเหนืออย่างกล้าหาญ ในยุคที่กษัตริย์อ่อนแอ ขุนนางเสื่อมทราม
งักฮุย คือ “เสาหลักสุดท้าย” ของอาณาจักร
.
เขาเกือบจะกอบกู้เมืองหลวงคืนได้ เกือบ...แต่กลับถูกเรียกตัวกลับด้วยข้อหา “คิดกบฏ”
ทั้งที่แท้จริงแล้ว...มันคือการใส่ร้ายจากขุนนางกังฉินชื่อ “ฉินกุ้ย” ผู้หวาดกลัวในบารมีของเขา
.
ในปี ค.ศ. 1142 งักฮุยถูกจองจำ และถูกประหารชีวิต
ไม่มีหลักฐานใด ไม่มีความผิดจริง มีเพียง “ความดี” ที่มากเกินไป…
และราชสำนักที่ไม่คู่ควรกับคนอย่างเขา
.
แต่เมื่อเขาตาย...คนทั้งแผ่นดินร้องไห้
ราชวงศ์ถัดมา ต้องฟื้นคืนชื่อของเขา สร้างศาลเจ้าเพื่อเป็นอนุสรณ์
ที่เมืองหางโจวมีรูปปั้นของเขา และรูปปั้นของฉินกุ้ยคุกเข่าอยู่ตรงหน้า…
เพื่อให้คนรุ่นหลังรู้ว่า “ความดีอาจถูกฆ่าได้ แต่จะไม่มีวันถูกลืม”
.
งักฮุยไม่เคยแพ้ในสนามรบ...แต่เขาแพ้ให้กับความอยุติธรรมในวังหลวง
และบางครั้ง...ความซื่อสัตย์ที่บริสุทธิ์ที่สุด ก็เป็นสิ่งที่โลกใบนี้ไม่อาจแบกรับไว้ได้
.
วันนี้...เขาไม่ได้เป็นเพียงตำนาน
แต่เป็นแรงบันดาลใจให้กับทุกคนที่ยังเชื่อในคำว่า "จงรักภักดี"
.
เพราะความดี แม้จะถูกทำลาย...ก็จะยังถูกจดจำ
และชื่อของเขา“งักฮุย”จะยังส่องสว่างเหนือเงามืดของประวัติศาสตร์จีน ตลอดไป